logo

Bajka o żabie Klarze, która nie chciała pompy

By | środa, grudnia 02, 2015 1 comment

autorką rysunku jest Lena, lat 6, słodka od 4 lat i 5 miesięcy

 Bajka o żabie Klarze, która nie chciała pompy


video
Żaba Klara ma cukrzycę nie od dziś. Doskonale sobie z nią do tej pory radziła. Jest bardzo dumna z tego, że już sama mierzy cukier! Tylko insulinę podaje penem jeszcze razem z mamą. Klara jest bardzo szczęśliwą żabą, ale boi się dziwnych urządzeń! Nie podchodzi do miksera, kiedy mama piecze ciasto z komarami - boi się, że ją wkręci. Ucieka kiedy mama wyciąga odkurzacz, żeby posprzątać – a co jak ją wessie do środka?! Klara jest też jak mała sroczka – uwielbia piękne, kolorowe rzeczy i błyskotki. Wszystko, co ładne, koniecznie musi mieć. Jak każda mała żabka chce przecież ładnie wyglądać! Taka z niej więc strachliwa i chciwa żaba.
Właśnie siedzi pod krzesełkiem i trzęsie się jak zielona galaretka.
-        Klaro, jutro twój wielki dzień! Dostaniesz pompę insulinową i już nie będziesz musiała kłuć się penem! - wesoło zarechotała mama.
Na samą myśl o nowym urządzeniu żabce zrobiło się słabo. Pompa?? Będzie z nią cały czas??
-        Mamuuuusiu, a cy ta pompa to jest koniecna? Tak na serio, serio? Strasnie się jej boję. A jak wybuchnie? Albo będzie bzydka i wielka taka, ze mi całą głowę psykryje, to co?? – wysepleniła Klara. Była coraz bardziej zdenerwowana.
-        Oj, Klaro. Duża z ciebie żaba. Musisz wiedzieć, że dzięki pompie będziesz mogła jeść ile tylko chcesz, a ja żeby podać ci insulinę nie będę musiała robić zastrzyków i wiecznie cię gonić! Wykąp się w kałuży i idź już spać. Jutro ważny dzień. Strach ma wielkie oczy, sama się o tym przekonasz - powiedziała mama całując żabkę w czoło.
Klara wykąpała się w kałuży i weszła do łóżka, ale niestety nie mogła zasnąć. W końcu była już tak zmęczona, że jawa zaczęła jej mieszać się ze snem. Widziała wirujące nad nią pompy, wyobrażała sobie, że są wielkie i groźne! Potem znowu śniło jej się, że inne żaby się z niej śmieją. A potem widziała wielkie oczy strachu, choć tak naprawdę nie wiedziała jak on wygląda. Oj, to nie były dobre sny!
Rano próbowała się schować....
-        Klaro, wychodź z tej szafy. Widzę twoje zielone nóżki zwisające z szuflady! Ubieraj się, jedziemy po pompę! – powiedziała mama.
Klara dostała czkawki z nerwów. W brzuchu czuła dziwne łaskotanie. Jakby rój much się w nim zalągł. Wyjścia nie było, musiała pojechać z mamą i odebrać tą groźną pompę.
Kiedy weszły do gabinetu, Klara zobaczyła, że lekarz sięga po pudełko. Wskoczyła ze strachu na lampę!
-        Ja nie sce pompy, jestem duzą zabą i wiem co mówię! - sepleniła z góry.
-        A wiesz, dlaczego jej nie chcesz? - zapytał rozbawiony lekarz, bardzo mądry Borsuk!
-        Nie wiem dlacego jej nie sce, ale jej nie sce – odparła.
Doktor Borsuk otworzył pudełko i wyciągnął z niego piękną, błyszczącą pompę. Zaczął ją ozdabiać naklejkami w kolorowe muszki. Klarze zaświeciły się oczy. Postanowiła zejść z lampy, żeby przyjrzeć się urządzeniu.
-        Ja tylko zobacę, ale dotykac nie będę! – zastrzegła.
-        Klaro, to jest pompa insulinowa Takie urządzenie, które za pomocą wkłucia i niedługiego drenu będzie podłączone do twojego ciała. Dzięki pompie nie będziesz musiała się tak często kłuć i będziesz miała jeszcze lepsze cukry. Na pewno będzie ci z nią lepiej – wymamrotał Borsuk
-        Ale... ale ja mam dobre cukry. Nie lubię takich masyn. A jak mnie ugryzie albo kopnie? - wykrzyczała Klara. Tym razem przykleiła się do biurka Borsuka i próbowała udawać zielony długopis.
Do gabinetu weszła inna żabka. Kiedy tylko zobaczyła piękną, różową pompę, od razu chciała ją mieć!
-        Pompa jak dla księżniczki! Mamo, ja taką chcę! Ta jest najładniesza!- powiedziała.
-        Ty już swoją pompę masz, kochanie – powiedziała mama wskazując na pompę, którą żabka nosiła na pięknym kolorowym pasku.
Klarze jeszcze bardziej zaświeciły się oczy. Nagle pomyślała, że taka pompa może nie jest zła skoro mają ją inne żaby, takie jak ona.
-        Ta jest moja! - powiedziała – Doktoze Borsuku, cy mozemy ją załozyć? Teraz? Prosę!!!!
Doktor Borsuk pokazał Klarze gdzie ma usiąść. Oj, jak ta biedna żabka się bała, poddać się jednak nie mogła! PIK, podskoczyła delikatnie na fotelu!
-        Co to było? - zapytała zdziwiona
-        Właśnie założyliśmy twoje pierwsze wkłucie insulinowe... - wytłumaczyła mama
-        Dziwne... to nic nie bolało... zadnego zastsyku nie pocułam! - Klara nie wierzyła, że już ma założone wkłucie.
-        A teraz ustawimy pompę i podamy insulinę – powiedział z powagą lekarz.
W tym momencie urządzenie wydało cichy dźwięk. Klara tak się wystraszyła, że niczym strzała wystrzeliła w powietrze. Zrobiła to jak wprawiony żabi skoczek! Borsuk i mama musieli jej przez dłuższą chwilę szukać! Znaleźli ją. Za firanką. Klara udawała kwiatek. Bardzo trzęsący się kwiatek.
-        Klaro, głuptasie. To tylko sygnał z pompy, że wszystko jest w porządku. Właśnie skończyła podawać ci insulinę – wytłumaczyła mama.
-        Co to znacy skońcyla.... a kiedy zaceła?? - tego żaba się nie spodziewała. Nic nie poczuła, nic nie widziała, a insulina już była podana – Cy to znacy, ze teraz moge sobie zjeść lody?
-        Mhmmm... - potwierdziła mama – najpierw jednak musimy założyć pas, w który włożymy pompę. Możesz go sobie wybrać.
Żaba Klara była coraz bardziej zdziwiona. Okazało się że wszystko, czego do tej pory się bała w związku z pompą, okazało się śmieszne i nieprawdziwe. Wybrała najbardziej kolorowy pas i delikatnie umieściła w nim pompę. Z zadowoleniem poklepała ją zieloną łapką i już wyciszona usiadła obok mamy, by zjeść lody.
Wieczorem Klara była na tyle oswojona z nowym urządzeniem, że coraz mniej się go bała. Już nawet nie podskakiwała, kiedy nagle usłyszała dźwięk podawania insuliny Wkłucie na łapce ani trochę jej nie bolało. Miała piękny kolorowy pas. Dzisiaj mogła zjeść dwa podwieczorki, a to już było coś!
Wieczorem, leżąc w łóżku powiedziała do swojej mamy:
-        Niemądra zabka ze mnie była. Zupełnie niepotsebnie się bałam tej pompy. Miałaś rację mamusiu, ze strach ma wielkie ocy!
-        Jesteś bardzo mądrą żabką, Klaro! Tak jest, że czasami czegoś boimy się zupełnie niepotrzebnie. Warto wtedy słuchać rad dorosłych i spróbować pokonać swój strach, bo każdy z nas się czegoś boi...
Klara zasnęła z kolorowym pasem i pompą na brzuszku. Mama była bardzo zadowolona z tego, że jej mała córeczka okazała się taka dzielna.

>>>KONIEC<<<

Autor: Karolina Klewaniec
Korekta: Wojciech Zielonka



Nowszy post Starszy post Strona główna

1 komentarz :